İTİMAT

Kalmadı içimde itimat

Riyakâr yüzler

Soğuk bakışlar

Benliğim tarumar

Ne  gökyüzünün maviliği

Ne baharın tazeliği

Avutur  beni

Simsiyah  gecenin  karanlığı  kadar

Kara  yürekli  insanlar

Korkuyor, susuyor, dinliyorum

Duyuyorum  yalnızlığımı

Seher  vakti  doğan güneşle

Bad-ı saba da  bir  çiğ tanesi  kadar

Yalnızım

Ve  gökyüzünün  kızıllığıyla

Bulutların  arasında  kaybolan  umudum

Güneşin  çölü kavurduğu kadar

Yanıyor,ağlıyor

Çocuk  yüreğim

 

Ve  güzel  hülyalara dalıyorum

Papatyalar  gibi  saf

Çiçekler  açan  gönlümde

Gerçek  dostlar  pervane

Masum  bakışların  derinlerinde

Samimi  dostluklar  bekliyorum.

           

                      DİLEK EKER  ÖZYURT